Ze wil weten of donkere wolken na de regen wit worden.
"Het is belangrijk", zegt ze.
En omdat ik haar graag zie, zit ik al uren achter het
stuur.
De wolken achterna.
Zij met haar hoofd door het raampje.
Haar haren nat van de regen.
En nog geen spatje wit te zien.
Pas wanneer het donker is, geeft ze op.
Onder een warme douche - ze weet haar plekken te
kiezen - laat ze me beloven dat we het morgen opnieuw
proberen.
"Wist je dat er een waterval is, die zo hoog is, dat
het water verdampt vooraleer het de grond raakt", zegt
ze.
En dat ze die wel eens wil zien.
Het is een raar meisje.
Zo met haar hoofd in de wolken.

Woorden: 123/Tekens: 500/Zij: 8